Ríma

Ég hef ekkert að yrkja,

kvöldin eru löng.

Þótt reyni hana að styrkja

er sálin enn svöng.

Þyngsli á mér lyggja

og veröldin ströng,

ég vil það syrgja

að hugsun mín er röng.

Vill inni byrgja

og horfa í gegnum göng,

gleðina myrja;

neita að syngja söng.

Bara til nátta kyrja:

lífsins leið er þröng.

gigga

Músaskelfir

Með þér er léttir,

í hlýju að lúra.

Það er gott að kúra

eins og tveir kettir.

Í friði í ró,

það alger sæla

og hin mesta fró

ekkert að pæla.

Núna syrja mig:

Hver gefur frið,
er maður þér við hlið?

Nei frá þeim hef grið.

Feldur mig hylur,

felur og hlífir.

hér er enginn bylur,

kisu með hvíli.

gigga

Annað bréf til Láru

Helduru að ég sætti mig við að þú viljir ekki hafa til mín skyldur, hugnast ekki að hafa mig systur?

Þú ert hættur að sjá mig, heldur að ég geti tekið allt. Þú hefur ekki hugmynd um hvað ég vinn hart.

Hef mikið fyrir því að halda í minn kraft.

Gengur út frá því að minn kærleikur sé í botnlausum bikar, að ég geti tekið margar svikar.

Hver helduru að þú sért og hvaða rétt hefuru, hvað hefuru til þess gert.

Ótal sinnum hef ég séð þína köldu hlið og nú færðu að sjá mína hina, vörnina mína.

Sigrún er ekki hér, í nótt býr annað nafn í mér.

Hefuru elskað svo heitt að þú myndir fyrir gefa hendi? Ekki orðatiltækið, nei, bókstaflega alveg sama hvað þig fyrir henti?

Að vita að þau eru þitt hjarta, þú þeirra brynja og vega alla sem ekki vilja þeim það bjarta?

Hvað gerist þegar þú verður uppspretta sársaukans til náungans?

Karma snýr sér við og þig bítur og allt sem þú fyrir stendur þig fyrirlítur?

Hvað ætlaru að gera þegar þú ert fíblið? Mæta þér sjálfum eða blindast og gera lítið?

Hvað geruru þegar aðrir líta frá þér í hina áttina og leita ekki í sáttina?

Munt þú líta í þitt auga eða á aðra benda og saurga?

Ertu djarfur eða heigull og skarfur?

gigga

Andgift

Þær sem ekki ýta sjálfri sér til þolmarka sinna

afreka ekki mikla hluti.

gigga

Sigga Sól

Nú fer að koma að leiðarlokum,

ég hef eina skvísu að kveðja.

Hún hefur alltaf gengið í rauðum sokkum

og haft hungur að seðja.

Stundum þegar ég var að kafna,

hægum dauða að deyja;

hafði hún verið kröftum að safna

og geymt allt sem þurfti að segja.

Alveg rosalega sæt,

þurfti bara elxír

og við urðum eins og Dr. Jekyll og Hr. Hyde.

Þar sem ég lá of hvít á geði

hún litaði mig svartri gleði

og dróg mig úr felum,

það var það sem hún gerði.

Með henni fór hlægjandi inn í nóttina

með loga í augunum.

Þá var eins gott að þú tókst til fótana

því þarna gat ég sleppt draugunum.

Fyndið að þú kallir hana Siggu Sól,

eða kannski ekki því hún leysti mig úr fjötrunum

og nafnið rímar við ól.

Haha ég man trylltan hlátur

umvafinn nornasveim.

Á tungunni var eitthvað beitt

og sárin eftir mig náðu inn á bein.

Hún kom mér til stjarnana,

lét mig dansa þar til ég varð sveitt.

Hún heimsækjir okkur margar 

og það mun enginn ná að stjaksetj´ana.

Þegar hún fór

skildi eftir sig tóm.

Blóðbragð í munni

og sáran góm.

Allt er gott sem hún vill,

bara ræður ekki við þetta

hún er ill.

Nú þarf ég að segja bless

því á endanum hefði hún tekið minn sess.

Vill líka vera vina þín,

ekki vera hrædd,

hún er rosalega sæt.

Drekktu bara elxír

og þið verðið eins og Dr. Jekyll og Hr. Hyde.

gigga

Bad ass

Framundan berar klappir,

þekja hæðóttan völlinn.

Þær magna vindaköllin,

við þá sýn þreytast lappir.

Upp bakið læðist ótti.

Landið dökkt í húminu,

það er kalt í hríminu

og ekki í boði flótti.

Fokkit, ég kveiki mér í sígó og legg af stað.

gigga

Að sakna elskhuga

Minningu þinni reyni að bægja frá

en samt bara smá,

því það er ljúft að hafa þig hjá.

Ekkert í faðminum,

þig er hvergi að sjá.

Þegar hugurinn dregur þig upp

og þinn ákafa inn,

fyllist hjartað, blíð sæla fyllir mig upp.

Fellur svo niður og fjarar út.

Felli engin tár því ég veit að þú ert
bara handtaki mér frá.

Glaðvært hjal heyrist vart.

Nú er þagnað,

ekkert meira til sagna.

gigga