Sigga Sól

Nú fer að koma að leiðarlokum,

ég hef eina skvísu að kveðja.

Hún hefur alltaf gengið í rauðum sokkum

og haft hungur að seðja.

Stundum þegar ég var að kafna,

hægum dauða að deyja;

hafði hún verið kröftum að safna

og geymt allt sem þurfti að segja.

Alveg rosalega sæt,

þurfti bara elxír

og við urðum eins og Dr. Jekyll og Hr. Hyde.

Þar sem ég lá of hvít á geði

hún litaði mig svartri gleði

og dróg mig úr felum,

það var það sem hún gerði.

Með henni fór hlægjandi inn í nóttina

með loga í augunum.

Þá var eins gott að þú tókst til fótana

því þarna gat ég sleppt draugunum.

Fyndið að þú kallir hana Siggu Sól,

eða kannski ekki því hún leysti mig úr fjötrunum

og nafnið rímar við ól.

Haha ég man trylltan hlátur

umvafinn nornasveim.

Á tungunni var eitthvað beitt

og sárin eftir mig náðu inn á bein.

Hún kom mér til stjarnana,

lét mig dansa þar til ég varð sveitt.

Hún heimsækjir okkur margar 

og það mun enginn ná að stjaksetj´ana.

Þegar hún fór

skildi eftir sig tóm.

Blóðbragð í munni

og sáran góm.

Allt er gott sem hún vill,

bara ræður ekki við þetta

hún er ill.

Nú þarf ég að segja bless

því á endanum hefði hún tekið minn sess.

Vill líka vera vina þín,

ekki vera hrædd,

hún er rosalega sæt.

Drekktu bara elxír

og þið verðið eins og Dr. Jekyll og Hr. Hyde.

gigga