Framundan berar klappir,
þekja hæðóttan völlinn.
Þær magna vindaköllin,
við þá sýn þreytast lappir.
Upp bakið læðist ótti.
Landið dökkt í húminu,
það er kalt í hríminu
og ekki í boði flótti.
Fokkit, ég kveiki mér í sígó og legg af stað.
gigga
No comments:
Post a Comment