Annað bréf til Láru

Helduru að ég sætti mig við að þú viljir ekki hafa til mín skyldur, hugnast ekki að hafa mig systur?

Þú ert hættur að sjá mig, heldur að ég geti tekið allt. Þú hefur ekki hugmynd um hvað ég vinn hart.

Hef mikið fyrir því að halda í minn kraft.

Gengur út frá því að minn kærleikur sé í botnlausum bikar, að ég geti tekið margar svikar.

Hver helduru að þú sért og hvaða rétt hefuru, hvað hefuru til þess gert.

Ótal sinnum hef ég séð þína köldu hlið og nú færðu að sjá mína hina, vörnina mína.

Sigrún er ekki hér, í nótt býr annað nafn í mér.

Hefuru elskað svo heitt að þú myndir fyrir gefa hendi? Ekki orðatiltækið, nei, bókstaflega alveg sama hvað þig fyrir henti?

Að vita að þau eru þitt hjarta, þú þeirra brynja og vega alla sem ekki vilja þeim það bjarta?

Hvað gerist þegar þú verður uppspretta sársaukans til náungans?

Karma snýr sér við og þig bítur og allt sem þú fyrir stendur þig fyrirlítur?

Hvað ætlaru að gera þegar þú ert fíblið? Mæta þér sjálfum eða blindast og gera lítið?

Hvað geruru þegar aðrir líta frá þér í hina áttina og leita ekki í sáttina?

Munt þú líta í þitt auga eða á aðra benda og saurga?

Ertu djarfur eða heigull og skarfur?

gigga