Að sakna elskhuga

Minningu þinni reyni að bægja frá

en samt bara smá,

því það er ljúft að hafa þig hjá.

Ekkert í faðminum,

þig er hvergi að sjá.

Þegar hugurinn dregur þig upp

og þinn ákafa inn,

fyllist hjartað, blíð sæla fyllir mig upp.

Fellur svo niður og fjarar út.

Felli engin tár því ég veit að þú ert
bara handtaki mér frá.

Glaðvært hjal heyrist vart.

Nú er þagnað,

ekkert meira til sagna.

gigga