Annar draumur

Ég vakna um miðja nótt.
Sólin sést ekki, þó það sé bjart;
er mér ekki rótt.

Ég lygg úti á grænu engi,
loftið er svalt.
Hlýt að hafa legið hér lengi
því mér er kalt.

Ferskur birki ilmur
yfir lyggur
og smáfuglinn örlítið syngur.

Eitthvað í grasinu er að iða,
Ekkert hljóð bara stráin bifast.
Hjarta mitt er ekki griðað
svo í kringum mig skimast.

Ekki sálu að sjá.
Hér er tómt,
hérna þar sem ég lá.

Kvikindið nær færist,
voða hægt í sveigum.
Ég hræðist,
það skríður áfram í beygjum.

Vona að það sjáist brátt til sólar,
hér get ég ekki verið,
Mig langar heim í Spóahóla.

gigga

Hvíldu í friði

Vinkona mín er að fara,

við það byrjar þessi saga.

Hún kom um nætur

og hafði á mér miklar mætur.

Klæddi mig klakabrynju,

ég gaf því ekki synjun.

Í hjartað blés bál

sem logaði í minni sál.

Þá hafði ég enga stjórn

og því fylgdi mikil fórn.

Þó að sjálfið varð frosnað,

glöð greiddi þann kostnað.

Nú er að renna upp sumarnótt

svo hún getur mig ekki sótt.

Það eru engir skuggar,

henni tekst ekki í öxl mína að glugga.

En svona er nú himinhvolfið

í þessu landi elda og ísa.

H.Í.F skvísa

gigga