Prettir

Hæ. Ef þú ert viðkvæm/ur fyrir bitru bragði skaltu flýta þér á annað veffang. Í áratugi hef ég verið viðskiptavinur The Body Shop. Verslanirnar í Kringlunni og á laugaveginum voru ávalt þær fyrstu sem ég heimsótti í vikulegum "verslunarferðum" mínum sem gelgja. Því sko, það var hægt að mála sig, manni bauðst hlaðborð af förðunarvörum frítt.. það var bara ekki hægt að taka dótið með sér heim en það skipti engu. 

Pepermint Reviving Leg gel. Camomile Gentle Eye Make-Up Remover. Vitamin E Tinted Moisture Lotion. Sweet Lemon Beautifying Oil. Body Butter. Strawberry Shower Gel. Lip & Cheek Stain. Vanilla Body Spray.

Bara nokkur dæmi um þær nauðsynjar frá The Body Shop í mínum skápum í dag og þegar þörf á eitthverju fleira kviknar leita ég iðulega fyrst til þeirra. Fyrirtækið hefur nokkuð myndarlega línu af vörum með Té Tré Olíu sem fær heilan vegg í verslununum svo það var bara náttúrulegt að leita þangað fyrst, fyrst þegar þörfin fyrir Té Tré Olíu steig upp.

Til sölu hjá þeim er 10 ml flaska sem kemur fyrir sjónir sem hrein olía en er í raun bara 10 ml af vatni, alkahóli, gerviefnum, öðrum olíum og svo 15% Té Tré Olía á 1390kr.

Við lestur innihalds á öðrum vörum í línunni var innihald hreinnar olíu mjög lágt og sumstaðar átti ég erfitt með að finna hana fyrir fjölda innihaldsefna.

Ég vann einu sinni í ár í apóteki og einu sinni vann ég við framleiðslu húðvara í ár. Og raun er margt í bakpokanum mínum sem gerir mig einstaklega ósaklausa, efafulla og á köflum hundleiðilega og hreint út dónalega við sölufólk. Og mig rámaði í virkilega góða náttúruvöru, sem var reyndar hætt influttingi í hruninu, en það skipti engu, ég varð að athuga!

ABC eða Austrailian Body Care býður uppá 10 ml af hreinni Té Tré Olíu á rúman 1000kr og sjampóið þeirra er 2% olía.

Síðan er gaman að geta frá því að Bifvélavirki gerði við bílinn minn fyrir 100.000kr og skilaði mér honum svo með gangtruflunum.. Til að gera langa sögu stuttu er bíllinn gott sem ónýtur og þessi maður vissi það.

Ég ætla ekki að birta nafnið hans né fyrirtæki hérna því ég er enn á að ákveða hvort ég eigi að biðjan hann fallega um peninginn til baka, mæta heim til hans með kylfu um nótt, gera um hann vel gerða FB færslu sem ég get beðið aðra að deila áfram eða hreinlega bara stofna til rifrildis við hann...

Að fella hugi saman

Mig skorti ekkert. Hápunktur efnahagsbólunar var í hámarki í boði ókrýnds konung Íslands og ég svaf værum blundi í alsælu fáviskunar, sátt í blindi og ábyrgðarleysi, enda eru heimskir brosmildari en snotrir, fróun egósins vakti ekki upp neinar athugasemdir. Myndin sem ég er að lýsa er Íbúð í 101 Borg Óttans, upphækkaður jeppi, partý hverja helgi, oftast tvö og síðast en ekki síst átti ég elsku sem sá fyrir mér. Yfir mig ástfangin.

Eða það taldi ég. Samband mitt við elskhuga minn var byggt á eigingirni. Ég elskaði hann á því skilyrði að hann uppfylti þarfir mínar, ef hann stóðst ekki þunga byrði af því að vera mér allt í öllu og þjóna hverri löngun sem ég vildi hafa útúr samruna lífs okkar, refsaði ég honum með kulda og svipuhöggum. Skilyrti hann, eins og ég myndi gera með tamningatrippi, til þess gefa mér allt sem ég þarfnaðist. Ég kunni ekki að elska svo ég var ekki elskuð.

Í dag er veldið hrunið og kónginum hefur verið steypt af stóli. Vasarnir eru götóttir. Ökutækið mitt gengur illa og vekur enga öfund, næstum allir myndu fara í eitthvað betra. Sjálfsumgleði mín er minni og ég er vöknuð, þegar ég sofna hrekk ég upp við martröð. Egóinu er sjaldan fullnægt og eins og með bílinn öfundar mig enginn af póstnúmerinu. Í íbúðinni minni eru aldrei partý en ég býð fólki heim og ég á enga elsku. Ég myndi aldrei vilja snýa til baka.

Hlutir á pappír líta mis vel út. Á endanum lagðist á mig þungi sem bætti sífelt á sig. Þyngdaraflinu var ekki breytt. Á endanum varð ég afvelta, varð að skera mig lausa.

Bú er betra

þótt lítið sé,

halur er heima hver.

Þótt tvær geitur eigi

og taugreftan sal,

það er þó betra en bæn.

Bú er betra

þótt lítið sé,

halur er heima hver.

Blóðugt er hjarta

þeim er biðja skal

sér í mál hvert matar.

Ég finn engin fornnorræn heilræði um hvað það þýðir raunverulega að elska og minnihluti manna vita hvernig það er gert í garð maka. Ég hef fengið tækifæri til þess að iðka raunverulega ást þannig að það má segja að ég hafi raunverulega elskað. Að láta ekki einu sinni félagskap duga. Að fá ekki sérplægni fullnægt og ekki heimta það. Að virða sjálfa mig það mikið að sýna maka mínum, og kannski ekki einu sinni það, tillitsemi og virðingu. Því sko sjáðu til, enginn sem ekki ber virðingu fyrir sjálfum sér er fær um að sýna maka sínum virðingu. Að hafa lítið sjálfstraust og lúffa í aðstæðum er ekki tillitsemi við neinn né virðing, heldur eigingirni. Að fá öllum sínum vilja framgengt og jafnvel ljúga af maka sínum er ekki að sína honum virðingaleysi, heldur sjálfum sér, og er eigingirni. Skiluru hvað ég á við?

Maki er manneskja sem þú hefur valið til þess að ganga með þér í gegnum lífið. Ef þú virðir sjálfa/n þig sýnir þú þessari manneskju ósjálfrátt virðingu og öfugt. Það er kannski auðveldara fyrir marga sem ekki sjá samhengið og skilja að sá sem virðir sig velur maka sem er verðingaverður. Þá er ég ekki að tala um þær aðstæður þegar einstaklingur finnst hann hafa verið heppinn og fengið maka sem er yfir honum hafinn. Ég get séð fyrir mér hvernig sú manneskja reynir allt til þess að láta sambandið verða árekstralaust, af ótta. Og ef þú finnur ótta við að missa maka þinn ertu að elska sjálfan þig ofar honum, því óttinn á sér rót í eigingirni og virðingarleysi við sjálfan sig. Að óttast er ekki það sama og að virða. Hérna er eigingjarni makinn ekki að elska, heldur að fróa egói sínu.

Aðeins þegar ég get elskað manneskju sem elskar mig á móti get ég talist ástfangin. Ég vil frekar vera ein en í ástlausu sambandi við maka. En þá er spurningin, er það virkilega að elska að gera þá kröfu að elskhugi minn sýni mér raunverulega ást? Oft hef ég afskráð sjálfa mig, haldið því fram við sjálfa mig, talað mig niður með að segja sjálfri mér að ég gæti ekki elskað, manngæði mín væru ekki næg. En raunveruleikinn er sá, og ég ætti ávalt að muna að ég er fyllilega fær um að elska og virkilega elska fleirri en einn. En þangað til að mér fellur hugi saman við einhvern vil ég vera ein, því þegar ég fer í sambúð í eigingirni er ég ekki ástfangin.

Þetta orðasmaband "að fella hugi saman" felur í sér hina mestu visku um hvað það er að elska og vera elskaður, þrátt fyrir að vera fornnorrænt. Stutt en einlægt eins og allt sem viðkemur hjartans málum í Íslensku samfélagi. Sannara en ástarjátningar skreyttar blómum og dýft í hunang.